BRANKO GOGIĆ

Socijaldemokratska partija Srbije

Rođen je 15.04.1977. u Smederevu.

U Beogradu je diplomirao ekonomiju a zatim završio i master studije na smeru “Ekonomska diplomatija”.

Od marta 1999. godine zaposlen je u Ministarstvu spoljnih poslova gde je radio u Direkciji za imovinsko pravne i finansijske poslove ministarstva, a zatim u generalnim konzulatima i ambasadama Republike Srbije u Rijeci, Zagrebu i Beču. Od januara 2009. godine radi u Diplomatskom protokolu.

Kao konsultant, radio je na mnogobrojnim projektima širom Srbije.

Član je SDP-a od njenog osnivanja, 2009. godine.

Narodni poslanik u sazivu 2012 - 2014. godine.

Godinu dana je radio kao koordinator SDP Srbije nakon čega je izabran na mesto predsednika Izvršnog odbora.

Oženjen je i ima ćerku Martu.

Osnovne informacije

Statistika

  • 0
  • 0
  • Nema pitanja koja su upućena poslaniku

Druga sednica Prvog redovnog zasedanja, 26.03.2013.

Poštovana predsedavajuća, dame i gospodo narodni poslanici, pozdravljajući napore Ministarstva poljoprivrede, šumarstva i vodoprivrede da obezbedi dovoljne količine regresiranog goriva, želeo bih da ukažem na određene poteškoće.
Slične probleme imaju i neke druge opštine, ali danas ću navesti primer opštine Vladimirci. Ova mačvanska opština, koju čine 29 naseljenih mesta, je izrazito poljoprivredna. Dominiraju ratarske kulture, a pre svih žitarice. Takođe, zastupljena je i proizvodnja industrijskog bilja, a ima i voćnjaka i vinograda. Procenat aktivnog poljoprivrednog stanovništva u ukupnom stanovništvu je izrazito visok, pa poljoprivreda predstavlja jedan od osnovnih pokretača privrednog razvoja. Stoga, sasvim je jasno da je nabavka regresiranog goriva bitna stavka za većinu meštana ovog kraja.
Inače, pravo na regresirano gorivo, kao što je poznato, imaju nosioci registrovanog poljoprivrednog gazdinstva, koje je u aktivnom statusu, a količine se određuju u zavisnosti od biljne kulture po hektaru. Nije prva sezona, međutim, da se žitelji opštine Vladimirci prilikom nabavke regresiranog goriva susreću sa izvesnim poteškoćama.
Jedan od osnovnih je problem udaljenosti određenih benzinskih stanica. Naime, ponekad je potrebno da poljoprivrednici putuju i po više desetina kilometara do pumpe koja je ovlašćena da distribuira gorivo. Naravno, udaljenost, pored gubitka vremena, za posledicu ima i utrošak dobijenog goriva na putu od njive do benzinske stanice i nazad, pa to na kraju znači da iskoriste znatno manju ukupnu količinu goriva od one koja im sleduje i one koja im je potrebna. Uz to ne treba zanemariti činjenicu da većina poljoprivrednika nema adekvatne uslove za transport goriva, nego desetine kilometara prelaze na nepropisan i rizičan način.
U tom smislu, pitao bih ministra poljoprivrede, šumarstva i vodoprivrede da li postoji mogućnost da se regresirano gorivo distribuira na način koji bi smanjio rizik u uštedeo novac i vreme zemljoradnika? To bi, recimo, značilo da se sa ovlašćenim distributerom razmotri mogućnost dopremanja goriva cisternama bliže mestima koja nemaju u blizini benzinske stanice. Hvala.

Poslednji put ažurirano: 13.09.2016, 07:39