SELMA KUČEVIĆ

Stranka demokratske akcije Sandžaka

Rođena je 1991. godine. Živi u Tutinu.

Osnovnu i srednju školu završila je u Tutinu, a diplomirala na Pravnom fakultetu, Univerziteta u Sarajevu.

Članica je povereništva stranke SDA Tutin, gde joj je poveren sektor nauke.

Obavljala je funkciju načelnice Odeljenja za opštu upravu i društvene delatnosti u opštini Tutin.

Nakon redovnih parlamentarnih izbora 2020. godine po prvi put postaje narodna poslanica.

Izabrana je sa izborne liste "SDA Sandžaka - dr Sulejman Ugljanin".
Poslednji put ažurirano: 14.10.2020, 08:48

Osnovne informacije

Statistika

  • 13
  • 0
  • Nema pitanja koja su upućena poslaniku

Četrnaesto vanredno zasedanje , 23.09.2021.

Zahvaljujem, predsedavajuća.

Ja svoje današnje pitanje upućujem ministru šumarstva, poljoprivrede i vodoprivrede.

Pitanje promene sedišta šumskog gazdinstva iz Raške u Tutin forsirano je već nekoliko puta. Međutim, do današnjeg dana stanje je isto, odnosno nepromenjeno.

Iako pretpostavljam da resorni ministar dobro poznaje prilike o kojima ću govoriti, ja ga moram podsetiti na to da je i sam bio lično prisutan prilikom posete predsednika Srbije opštini Tutin 2018. godine, kada je i predsednik lično obećao, između ostalog, građanima ove opštine i pomoć pri promeni sedišta šumskog gazdinstva, ali, kao što rekoh, sve je do danas ostalo samo na rečima i na obećanjima.

Ukupna površina Gornjeibarskog šumskog područja iznosi 49.440 ha, od čega Tutinu pripada 26.229 ha. Ukupna zapremina iznosi 6.305 m3, od čega Tutinu pripada 3.671 m3. Ukupni zapreminski priprast iznosi 161.750 m3, od čega Tutinu 93.252 m3 pripada. Dakle, polovina od ukupne površine ovog šumskog privrednog područja pripada opštini Tutin, kako po šumskoj pokrivenosti, takođe i po zapremini, zapreminskom prirastu, odnosno kvalitetu šuma.

Ono što je važno istaći jeste da za 30 godina, od kako postoji ovo šumsko privredno područja, nikada do sada njime nije rukovodio niti jedan građanin opštine Tutin, s tim da postoje adekvatni uslovi, odnosno kvalitetna kadrovska rešenja.

Šumska uprava opštine Tutin je procentualno i finansijski najviše učestvovala u izgradnji objekata na Goliji i na Kopaoniku, ali nijedan takav objekat, niti projekat nije iniciran nikada na teritoriji ove opštine. Postavlja se pitanje zašto, ako uzmemo u obzir da se takođe radi o brdsko-planinskom području sa izuzetnim prirodnim lepotama?

Obzirom na sve iznete argumente i podatke, gde je šumska pokrivenost 53%, ukupna zapremina 58%, zapreminski prirast 57,7%, što znači da više od polovine ovih državnih šuma u ovom gazdinstvu ima opština Tutin i da ista zaslužuje da sedište ovog gazdinstva bude upravo u Tutinu, što se svakako ne kosi ni sa Zakonom o šumama, kojim su definisana ova šumsko-privredna područja, a nije definisano kojoj od ovih opština pripada pravo na sedište ovog gazdinstva, s tim da ukoliko bi bilo definisano, onda bi i najrealnije bilo da bude upravo u opštini Tutin. Stoga postavljam pitanje resornom ministru zašto se još uvek čeka na ovu promenu sedišta šumskog gazdinstva kada su uslovi odavno ispunjeni i da li su obećanja predsednika Srbije i ministara stvarna ili se ipak radi samo o medijskom peformansu za građane?

Takođe, još jedan od problema sa kojima se građani ove opštine susreću svakako jesu zabrinjavajući prizori masovne i ne selektivne seče šuma, koje se već godinama unazad odvijaju na ovom području. Seča šuma se odvija čak i noću, pa su meštani određenih područja bili primorani da i sami zaustavljaju, iako su potpisivali razne peticije, molbe, upućivali se apele. Od nadležnih institucija do danas nikada nisu dobili adekvatan odgovor, pa stoga pitam zašto, po čijem nalogu, po čijem naređenju se otimaju naše šume i ko dozvoljava da se uništavaju pluća ovog grada?

Želim da se nadovežem na trenutku situaciju koju imamo u opštini Tutin, a tiče se spora koji vodi „Srbijašume“, odnosno Šumska uprava u Tutinu, protiv izgradnje ekoparka u ovoj opštini. Taj spor se vodi pod izgovorom ni manje ni više nego zaštita šuma i šumskog područja.

Dakle, nekoliko puta upućivani su apeli, molbe, peticije i nikakav od odgovor od nadležnih institucija nismo dobili, ali kada se krene sa nekim projektom koji je od opštedruštvenog značaja, onda rapidno dobijamo sudske zabrane.

Veoma je važno istaći da ovaj projekat ne sadrži apsolutno nikakve nepravilnosti, da je projekat odobren od strane Ministarstva turizma, da ne predviđa apsolutno nikakve seče šuma, već isključivo adaptiranje terena. Ovaj projekat se realizuje radi zaštite lokaliteta, i eko karaktera je.

Kao što znate, opština Tutin je opština sa najvećim natalitetom u ovoj državi i sa najvećim brojem rođenih beba. Stoga ovoj opštini su preko potrebni i parkovi i igrališta i stoga apelujem na ministra da što pre reaguje i da zaustavi ove zlonamerne tendencije pojedinaca, odnosno političkih kadrova iz šumske uprave, te da se nesmetano realizuje ovaj projekat, a te jeftine političke poene svakako mogu da prikupljaju na neki drugi način i drugim putem, a ne sveteći se deci i ugrožavajući njihova osnovna prava. Zahvaljujem.

Osmo vanredno zasedanje , 13.07.2021.

Zahvaljujem.

Poštovana predsedavajuća, poštovani narodni poslanici, pred nama se danas na dnevnom redu nalazi Predlog zakona o izmenama i dopunama Zakona i zaštiti prirode.

Dakle, briga o prirodi i životnoj sredini treba da bude prioritet i imperativ iz razloga što se radi o resursu koji je od sveukupnog značaja za naše društvo.

Zdrava životna sredina osnov je za ljudsku egzistenciju, ali i za zdrav razvoj našeg celokupnog društva.

Obzorom da je u poslednjim godinama priroda značajno ugrožena nekontrolisanom ljudskom aktivnošću, smatram da je neophodno uskladiti realne potrebe stanovništva sa ekološkim zahtevima. Dakle, uskladiti održivi razvoj koji zadovoljava potreba sadašnjice, ali naravno da se vodi računa o tome da budućim naraštajima se ne dovodi u pitanje sposobnost zadovoljavanje njihovih potreba, svakako da uz to ide potreba da vodimo računa o prirodi kako bismo našim budućim naraštajima ostavili zdravu prirodu.

Srbija je zemlja koja raspolaže velikim prirodnim bogatstvima, koje je neophodno očuvati i unaprediti, a samim tim i propise u ovoj oblasti.

Na opšte zadovoljstvo građana Prijepolja, uspešno je privedena kraju taj višedecenijski problem deponije u ovoj opštini, koje zapravo predstavlja jednu veliku ekološku bombu. Međutim, na mnogim deponijama širom Srbije sanitarni standardi se ne ispunjavaju, pa štetne i opasne materije završavaju u zemljištu, u vazduhu, u hrani, vodi koju pijemo i smatram da je ovo pitanje koje je od životnog značaja i njemu treba prići sa velikom odgovornošću.

Ja dolazim iz opštine koja ima jedan gorući problem, a to je problem otpada koji dolazi iz Crne Gore. Taj otpad dolazi iz Crne Gore i uliva se u jezeru u Ribariću. Ovo jezero pripada opštinama Zubin Potok, Tutin i određenim delom gradu Novom Pazaru. Shvatajući taj turistički potencijal i prirodni potencijal i važnost tog potencijala, ove tri opštine skoro svake godine organizuju te dobrovoljne akcije čišćenja ovog jezera. Međutim, svaka obilnija padavina nanosi taloge otpada u ovo jezero.

Ovo jezero je nekada bilo zaista izuzetno posećeno zato što poseduje predivne obale. Plaža je bila nekada najposećenija u ovom kraju gde su dolazili turisti iz cele Srbije. Međutim, zbog ovih problema koja sam vam navela ova plaža je opustela, a turisti mahom zaobilaze ovo područje, što je, naravno, problem i životnog standarda, a i prihoda meštana ovog kraja.

Dakle, jezero Gazivode nije ukras samo Ribarića, nije ukras ni samo našeg regiona, već cele Srbije i smatram da je neophodno što pre rešiti problem ovog jezera i postaviti eko brane, koje će prikupljati taj ambalažni otpad. Stoga pozivam ministarku Vujović da što pre dođe da zajedno obiđemo ovaj biser prirode koji je zaista jedan veliki turistički i prirodni potencijal, da zajedno obiđemo i pronađemo adekvatno rešenje za ovo jezero, obzirom da se radi o međudržavnom problemu.

Ono što je kolega prethodni govornik započeo, ja želim da nastavim. Dakle, Vlada Republike Srbije je 2015. godine usvojila Uredbu kojom se Peštarsko polje proglašava specijalnim rezervatom prirode. Dakle, Peštarsko polje je proglašeno i zaštićenim područjima prve kategorije od međunarodnog, nacionalnog i izuzetnog značaja.

Ovo Peštarsko polje svakako se nalazi na teritoriji opštine Tutin i Sjenica. Na preko 3.000 hektara specijalni rezervat prirode stavljen je pod zaštitu radi očuvanja reprezentativnih i jedinstvenih odlika biodiverziteta i geodiverziteta. Dakle, jedan je od najvećih preostalih brdsko-planinskih tresavskih kompleksa u Srbiji i na Balkanu, gde su utočište našle brojne reliktne, endemične, retke, ugrožene, nacionalno i međunarodno važne vrste flore i faune.

Dakle, ovaj prostor može se proglasiti za nacionalni park iz razloga što ovo područje ispunjava ne samo jedan, već četiri kriterijuma koja su neophodna, i to hidrološki, geomorfološki, zatim prirodne specifičnosti i postojanje kulturno-istorijskih i etnoloških fenomena. Dakle, odlukom o proglašenju Peštarske visoravni i za nacionalni park, koja bi se oslanjala na relevantna istraživanja o raritetima Peštarske visoravni i endemskim životinjskim i biljnim vrstama, na osnovu kojih je Vlada Srbije donela uredbu, mi bi ovo područje postavile na mesto koje mu i pripada, dakle na područje koje rame uz rame sa Kopaonikom, Fruškom Gorom, Đerdapom i ostalim.

Ono što me zbunjuje svakako jeste i tekst odredbe iz 2015. godine koju sam spomenula. Dakle, u članu 5. ove uredbe jasno stoji da je izvođenje svih radova koji bi mogli da naruše ili izmene geomorfološke, pedološke karakteristike, što se pre svega odnosi na degradaciju zemljišta, njegovo zagađenje i neracionalno korišćenje, dakle, i pored uredbe o svesnosti, o prirodnoj posebnosti, o svesnosti, o potencijalu, Vlada Republike Srbije krši uredbe koje samo donosi i opet bira Peštarsko polje koje je zaštićeno područje za izvođenje vojnih vežbi.

Dakle, ako govorimo o pitanju biljnog i životinjskog sveta, onda moram stvarno da naglasim da na ovom području ima preko 110 vrsta ptica. Ovo stanište je veoma značajno za ptice beloglavog supa, roda i još mnogih vrsta.

Dakle, ako izuzmemo nehumani odnos prema meštanima ovog kraja, meštanima koji su bili prisiljeni da svu svoju stoku zaključaju na deset dana u letnjem periodu, kada je sezona, dok je u prethodnim godinama vojna vežba vršena u jesenjem periodu, sada je to bilo u letnjem, u prethodnim godinama je trajala dva dana, sada je trajala deset dana. Dakle, meštani ovog područja su bili na rubu egzistencije. Morali su da se odreknu svih svojih prihoda, obzirom da je stočarstvo jedini izvor njihovih prihoda. Dakle, nameće se jedno logično pitanje – da li ste vi kao resorni ministar i dali saglasnost da se na ovom području koje predstavlja zaštićeno područje koristi i hemijski zagađuje vazduh brojnim otrovima od tehnike koja je bila upotrebljena prilikom izvođenja ovih vojnih vežbi?

Na ovaj način je došlo i do pitanja opstanka beloglavih supova, čije je ovo stanište. Dakle, u ovom predlogu zakona dosta pažnje posvećeno je i pooštravanju mera, kao i zabrani izgradnje malih HE na zaštićenom području, što smo svakako spremni da pozdravimo. Međutim, ukoliko se radi o monopolu EPS-a, onda je to zaista veliki problem.

Zahvaljujem.

Dvanaesta sednica Prvog redovnog zasedanja , 18.05.2021.

Dame i gospodo narodni poslanici, poštovana predsedavajuća, poštovani ministre sa saradnicima, pred nama se danas na dnevnom redu nalaze veoma važni zakoni za sve građane Srbije.

Ja ću se u svom obraćanju osvrnuti na Zakon o zabrani diskriminacije. Iako je u poslednjim godinama evidentno zaostajanje Srbije u evropskim procesima, ovim predlogom zakona ukazala se mogućnost za poštovanjem evropskih izveštaja, te unapređenjem samih procesa evrointegracija.

Kao što je pretpostavljam svima vama poznato da je za sve kandidate koji pretenduju da uđu u proces evrointegracija, prava nacionalnih manjina su izuzetno važna i spadaju politički, odnosno tzv. kopenhaških kriterijuma i kao takva predstavljaju i zauzimaju veoma značajno mesto u ovim procesima. Međutim, do sada je u praksi u skoro svim oblastima sveprisutan diskriminatorski odnos, kako državnih organa prema Bošnjacima, takođe i prema Albancima, takođe i veoma tolerantan odnos državnih organa prema kršenju osnovnih prava nacionalnih manjina.

Ovde, pre svega, mislim na to da u gradovima Sandžaka, kao i gradovima Preševske doline nije dovoljno izražena želja države za ravnomernim razvojem svih regiona, pa su tako kapitalne investicije, ulaganja, radna mesta totalno zaobišla ove gradove Srbije.

Veoma izražena zabrinutost građana prisutna je i u pogledu neadekvatne zastupljenosti u državnim organima, sudstvu, policiji, tužilaštvu, carinskim i graničnim ispostavama, pa i službama inspekcija. Mladi ljudi Preševske doline dovode se u neravnopravan položaj sa ostalim vršnjacima iz drugih delova Srbije nepriznavanjem diploma.

Ja zaista moram da spomenem i to da građani u ovim opštinama ne mogu neka svoja osnovna prava da ostvare u svojim gradovima, već moraju da odlaze u druge gradove zbog izmeštanja republičkih ustanova i institucija, što naravno dodatno ugrožava i otežava već dovoljno težak položaj ovih građana, te iziskuje mnogo više troškova, a i vremena.

Sve napred rečeno jeste razlog zbog kojeg se mi u ovom predstavničkom telu zalažemo i zalagaćemo se svakako za proces decentralizacije i regionalizacije, kako bi svim regionima obezbedili ravnomeran razvoj i napredak svih oblasti unutar same države.

Dakle, ta višedecenijska nebriga i zanemarivanje ovih gradova, izražena u nedovoljnom obimu investicija u infrastrukturi, danas veoma, veoma opterećuje svakodnevni život građana i onemogućava privredni razvoj. Drugim rečima, više je nego očigledan izostanak strateški osmišljenog i sveobuhvatnog pristupa pri rešavanju ovih problema.

Jedan od vidova diskriminacije svakako bio je prilikom pisanja Akcionog plana, govorim o Poglavlju 23 i 24, a konkretno manjinskog dela, iz kojeg su izbačeni svih legitimnih predstavnika Bošnjaka. Dakle, ovakav Akcioni plan totalno ignoriše Bošnjake i njihove realne potrebe. Takav Akcioni plan za nas je apsolutno neprihvatljiv i nelegitiman, tako da ćemo mi svakako se zalagati za reviziju istog.

Dalja diskriminacija se ogleda u slučaju koji smo imali prilikom predlaganja formiranja redakcije na bosanskom jeziku, gde smo rapidno dobili negativan odgovor, bez adekvatnog objašnjenja. Jedan od najtežih vidova diskriminacije koju su Bošnjaci doživeli jeste negiranje bosanskog jezika.

Dakle, na ovaj način prekršene su odredbe Zakona o regionalnim i manjinskim jezicima. Međutim, i uprkos utvrđenoj diskriminaciji niko ništa niti je preduzeo, niti je bio procesuiran.

Drago mi je da je gospodin ministar Ružić prisutan, pa me zanima da li je on upoznat sa ovakvim postupanjem člana Nacionalnog prosvetnog saveta, te da ukoliko je znao, da li je preduzeo neke mere kojima bi se zaustavio ovakav vid diskriminacije i zadiranja u nacionalna osećanja jednog naroda.

Dakle, pri poslednjem izboru sudija svedočili smo osporavanju kandidature dva Bošnjaka, bez ikakvog obrazloženja, iako u Poslovniku o radu Narodne skupštine stoji, član 201. stav 3, da svako osporavanje mora biti izričito osporeno. Naravno, mi obrazloženje dobili nismo. Mi slobodno možemo zaključiti da su ovi kandidati osporeni zbog svog imena i prezimena. Ovi kandidati su prošli sve, kako sudske, takođe i bezbednosne provere, ali njihove kandidature su osporene.

Ako govorimo o strateškom dokumentu, kakav je Prostorni plan, dokument koji određuje budućnost Srbije u narednih 15 godina, a u koje smo imali uvid u proteklih nekoliko dana, slobodno možemo reći da Prostorni plan apsolutno ne predviđa ni jedan kapitalni projekat za gradove Sandžaka. Dakle, pojedine političke partije serviraju građanima Sandžaka nekakve sporazume, a Prostorni plan nas totalno diskriminiše.

U nekoliko navrata sam već govorila o raznim oblicima diskriminacije koja je nekada bila uobičajena, koja je bila prepoznatljiva, pa zatim i fino upakovana i teško prepoznatljiva od nedovoljne zastupljenosti u državnim organima, pa onda prekida snabdevanja električnom energijom, ne zapošljavanja u zdravstvu. Nameće se jedno pitanje – kakve to nade gajimo u pogledu novog Zakona o zabrani diskriminacije, ukoliko država nije uprkos svim mehanizmima i kapacitetima kojima raspolaže uspela već da zaštiti ono što je napisano u njenom Ustavu i zakonima? Zahvaljujem.

Četrnaesto vanredno zasedanje , 23.09.2021.

Zahvaljujem, predsedavajuća.

Ja svoje današnje pitanje upućujem ministru šumarstva, poljoprivrede i vodoprivrede.

Pitanje promene sedišta šumskog gazdinstva iz Raške u Tutin forsirano je već nekoliko puta. Međutim, do današnjeg dana stanje je isto, odnosno nepromenjeno.

Iako pretpostavljam da resorni ministar dobro poznaje prilike o kojima ću govoriti, ja ga moram podsetiti na to da je i sam bio lično prisutan prilikom posete predsednika Srbije opštini Tutin 2018. godine, kada je i predsednik lično obećao, između ostalog, građanima ove opštine i pomoć pri promeni sedišta šumskog gazdinstva, ali, kao što rekoh, sve je do danas ostalo samo na rečima i na obećanjima.

Ukupna površina Gornjeibarskog šumskog područja iznosi 49.440 ha, od čega Tutinu pripada 26.229 ha. Ukupna zapremina iznosi 6.305 m3, od čega Tutinu pripada 3.671 m3. Ukupni zapreminski priprast iznosi 161.750 m3, od čega Tutinu 93.252 m3 pripada. Dakle, polovina od ukupne površine ovog šumskog privrednog područja pripada opštini Tutin, kako po šumskoj pokrivenosti, takođe i po zapremini, zapreminskom prirastu, odnosno kvalitetu šuma.

Ono što je važno istaći jeste da za 30 godina, od kako postoji ovo šumsko privredno područja, nikada do sada njime nije rukovodio niti jedan građanin opštine Tutin, s tim da postoje adekvatni uslovi, odnosno kvalitetna kadrovska rešenja.

Šumska uprava opštine Tutin je procentualno i finansijski najviše učestvovala u izgradnji objekata na Goliji i na Kopaoniku, ali nijedan takav objekat, niti projekat nije iniciran nikada na teritoriji ove opštine. Postavlja se pitanje zašto, ako uzmemo u obzir da se takođe radi o brdsko-planinskom području sa izuzetnim prirodnim lepotama?

Obzirom na sve iznete argumente i podatke, gde je šumska pokrivenost 53%, ukupna zapremina 58%, zapreminski prirast 57,7%, što znači da više od polovine ovih državnih šuma u ovom gazdinstvu ima opština Tutin i da ista zaslužuje da sedište ovog gazdinstva bude upravo u Tutinu, što se svakako ne kosi ni sa Zakonom o šumama, kojim su definisana ova šumsko-privredna područja, a nije definisano kojoj od ovih opština pripada pravo na sedište ovog gazdinstva, s tim da ukoliko bi bilo definisano, onda bi i najrealnije bilo da bude upravo u opštini Tutin. Stoga postavljam pitanje resornom ministru zašto se još uvek čeka na ovu promenu sedišta šumskog gazdinstva kada su uslovi odavno ispunjeni i da li su obećanja predsednika Srbije i ministara stvarna ili se ipak radi samo o medijskom peformansu za građane?

Takođe, još jedan od problema sa kojima se građani ove opštine susreću svakako jesu zabrinjavajući prizori masovne i ne selektivne seče šuma, koje se već godinama unazad odvijaju na ovom području. Seča šuma se odvija čak i noću, pa su meštani određenih područja bili primorani da i sami zaustavljaju, iako su potpisivali razne peticije, molbe, upućivali se apele. Od nadležnih institucija do danas nikada nisu dobili adekvatan odgovor, pa stoga pitam zašto, po čijem nalogu, po čijem naređenju se otimaju naše šume i ko dozvoljava da se uništavaju pluća ovog grada?

Želim da se nadovežem na trenutku situaciju koju imamo u opštini Tutin, a tiče se spora koji vodi „Srbijašume“, odnosno Šumska uprava u Tutinu, protiv izgradnje ekoparka u ovoj opštini. Taj spor se vodi pod izgovorom ni manje ni više nego zaštita šuma i šumskog područja.

Dakle, nekoliko puta upućivani su apeli, molbe, peticije i nikakav od odgovor od nadležnih institucija nismo dobili, ali kada se krene sa nekim projektom koji je od opštedruštvenog značaja, onda rapidno dobijamo sudske zabrane.

Veoma je važno istaći da ovaj projekat ne sadrži apsolutno nikakve nepravilnosti, da je projekat odobren od strane Ministarstva turizma, da ne predviđa apsolutno nikakve seče šuma, već isključivo adaptiranje terena. Ovaj projekat se realizuje radi zaštite lokaliteta, i eko karaktera je.

Kao što znate, opština Tutin je opština sa najvećim natalitetom u ovoj državi i sa najvećim brojem rođenih beba. Stoga ovoj opštini su preko potrebni i parkovi i igrališta i stoga apelujem na ministra da što pre reaguje i da zaustavi ove zlonamerne tendencije pojedinaca, odnosno političkih kadrova iz šumske uprave, te da se nesmetano realizuje ovaj projekat, a te jeftine političke poene svakako mogu da prikupljaju na neki drugi način i drugim putem, a ne sveteći se deci i ugrožavajući njihova osnovna prava. Zahvaljujem.

Osma sednica Prvog redovnog zasedanja , 15.04.2021.

Dame i gospodo narodni poslanici, poštovani predsedniče, ja svoje pitanje danas upućujem ministarki privrede, gospođi Tanasković.

U proteklom periodu mnogo toga smo mogli čuti o stanju ljudskih prava u Republici Srbiji. Nažalost nije bilo mnogo pozitivnih, a ni reprezentativnih stvari koje bi Srbiju učvrstile na tom njenom evropskom putu.

Veoma zabrinjavajuća situacija u kojoj se nalaze nacionalne manjine, a dodatno je pogoršana pandemijom Kovida – 19, gde je još i relevantni faktori u zemlji svojim izjavama dodatno produbljuju jaz i daju materijal za još dosta negativnih izveštaja o stanju demokratije i ljudskih prava u Republici Srbiji.

Dakle, stoga ja tražim objašnjenje od ministarke Atanasković da mi objasni šta znači, citiram – žao mi je što sada tu nije predstavnik Sandžaka, ali sam htela da ga zamolim i upozorim da vrši malo agitaciju usmeravanje svojih sunarodnika za imunizaciju, za vakcinaciju, jer kod njih je najmanji broj ljudi koji su prihvatili vakcinaciju da biste mogli da imate svu pomoć i što se tiče investicija i drugih pomoći iz naših projekata. Ne mogu ni svoje ljude da ugrozim, da dovedem u takvu sredinu, čak i medicinsko osoblje odbija da se vakciniše.

Onda, povodom investicija u delu muslimanskog stanovništva, hoću da vam kažem, da imate mogućnost da dobijete pomoći sve, ali morate i vi da budete na liniji, mislim da ste me razumeli.

Dakle, smatram izuzetno neprimerenim da bilo ko, a pogotovo jedan ministar u Vladi, ljude klasifikuje i deli po verskom i nacionalnom, a nisam čula da je ijedan drugi kraj bio uslovljen na ovaj način. Stoga moram da podsetim gospođu Atanasković i to da je Sandžak multinacionalna oblast, da je u Sandžaku tolerancija tradicija i da svaki pojedinac ima svoja verska, nacionalna, kulturna, lična i kolektivna osećanja i da se u to ne dira.

Ministarka privrede obrazlaže da je odustala od posete gradovima Sandžaka iz razloga slabog odziva na vakcinaciju, te da građani imaju mogućnost na pomoć, ali da je ta mogućnost uslovljena. Ja zaista želim da verujem da je ministarka u tom momentu zaboravila da građani Sandžaka, kao i svi ostali građani Srbije plaćaju porez, PDV, takse i ostale obaveze koje su zakonom propisane, stoga na osnovu svega toga građani Sandžaka imaju svoja prava, prava koja ne mogu i ne smeju biti ni na koji način uslovljena, samim tim ni ograničena što bi jedan ministar u Vladi trebao da zna.

Kada govorim o Sandžaku moram da spomenem i to da su građani Sandžaka apsolutno slobodni, slobodnu su da odaberu način i metod imunizacije. Dakle, ukoliko žele vakcinu onda su apsolutno slobodni da istu i prime. Takođe, ukoliko žele prirodnu imunizaciju, mi ćemo ih u tome apsolutno podržati zato što se sami zalažemo za prirodnu imunizaciju.

Dakle, sve što sam već rekla takođe se odnosi i na medicinske radnike iz razloga što su to ljudi koji imaju svoje stručno znanje i obrazovanje, te na osnovu kojeg će donositi odluke o sopstvenoj imunizaciji.

Želim da ministarka privrede shvati da stvari u Sandžaku ne funkcionišu na ovaj način, pogotovo ne funkcionišu ovakvim uslovljavanjem i ograničavanjem, te je pozivam da se izvini građanima Sandžaka zbog ovakvog načina ophođenja i zbog uslovljavanja, te da na temelju dijaloga i dobrih odnosa stavimo tačku na ovakav način komunikacije, te da mnogo više vremena pričamo o projektima i o problemima sa kojima se građani Sandžaka suočavaju.

Mnogo je problema o kojima možemo razgovarati. Zaista smatram da je apsolutno nedopustivo da na teritoriji opštine Sjenica, planina Giljeva koja je oaza za uzgoj stoke, gde cirkuliše Karajukića Bunari, Doliće, Crvsko, Trijebine, Buđevo, Raždaginja, Dujke više od pola godine je bez električne energije i vodosnabdevanja.

Takođe, ako govorimo o putevima, putevi su izuzetno loši, pogotovo putni pravac Sjenica-Prijepolje, zatim na području Kladnice ima preko 200 kilometara ne asfaltiranih puteva. Zatim, kako regionalni, tako i lokalni putevi su u katastrofalnom stanju. Ako govorimo o školama, imamo mnogo škola koje su starije i ne obnovljene.

Stoga, ja pozivam gospođu Atanasković da obiđe gradove Sandžaka što pre kako bi problem elektroenergetske i vodoprivredne mreže što pre dobio svoj epilog kako bismo građanima omogućili adekvatne uslove, osnovne uslove za život i razvoj grana privrede koje su od egzistencijskog značaja za ovaj kraj. Zahvaljujem.

Prva sednica Prvog redovnog zasedanja , 04.03.2021.

Poštovani predsedniče, dame i gospodo narodni poslanici, podsetiću javnost da je u toku 2020. godine tadašnji ministar prosvete protivzakonito imenovao vršioca dužnosti direktora škole „Avdo Međedović“ u Novom Pazaru. Dakle, protivno izraženoj volji zaposlenih, školskog odbora, pa i mišljenja Bošnjačkog nacionalnog veća.

Naime, radi se o licu koje nije čak ni učestvovalo na konkursu, koje nije bilo ni zaposleno u ovoj ustanovi, ali je on, kako on to sam kaže u svom javnom obraćanju, funkcioner jedne od političkih partija.

Uprkos tome što su i nastavničko veće, kao i školski odbor, većinski podržali drugog kandidata, tadašnji ministar se oglušio o ovim važnim činjenicama, ignorisao izbornu proceduru i suspendovao zakon, te doneo odluku o imenovanju.

Kolektiv škole, kao i zaposleni, održavali su proteste u februaru 2020. godine ispred škole protiv ove protivzakonite odluke, a važno je napomenuti i to da je OŠ „Avdo Međedović“ proglašena ustanovom od posebnog značaja za Bošnjake iz razloga što se u njoj kompletna nastava izvodi na bosanskom jeziku.

Zbog ovakvog postupanja tadašnjeg ministra kojim je povređeno pravo Nacionalnog veća na učešće u upravljanju ustanovama posebnog značaja, Nacionalni savet Bošnjaka obratio se Zaštitniku građana, Povereniku za zaštitu ravnopravnosti i Upravnom sudu sa ciljem zaštite Ustavom i zakonima garantovanim pravima Bošnjaka na obrazovanje na maternjem jeziku.

Na osnovu utvrđenih okolnosti, Poverenik za zaštitu ravnopravnosti doneo je mišljenje kojim je utvrđeno da je Ministarstvo prosvete izvršilo čin, odnosno akt diskriminacije Bošnjaka i Bošnjačkog nacionalnog veća imenovanjem vršioca dužnosti direktora Osnovne škole „Avdo Međedović“.

U obrazloženju se takođe navodi da je Ministarstvo prosvete bilo u obavezi da traži mišljenje od Bošnjačkog nacionalnog veća kada se radi o ustanovi koja je od posebnog značaja za Bošnjake, time još jednom potvrđujući da Ministarstvo prosvete drsko diskriminiše Bošnjake i Bošnjačko nacionalno veće selektivnom primenom odredaba Ustava i zakona.

Međutim, ovde nije kraj vređanja dostojanstva i osporavanje identiteta Bošnjaka u Republici Srbiji. Poslednji pokušaj za osporavanjem sadržaja veoma važnog i za nacionalni identitet Bošnjaka, koji se prvenstveno odnosi na književnost, istoriju, pa i na sam jezik, dolazi upravo od člana Nacionalnog prosvetnog saveta, a istovremeno člana Srpskog filozofskog društva.

Dakle, u spornom dopisu ovog člana nastavlja usporavanje jednog od osnovnih identitetskih elemenata kakav je to jezik, čime se otvoreno nastavlja sa segregacijom Bošnjaka i permanentnim kršenjem prava Bošnjaka.

Dakle, akademska zajednica u Srbiji treba da zna da građenjem vlastitog kulturnog identiteta, negiranjem tuđeg, kao i verovanje u postojanje superiornosti nekog jezika, kulture ili nacije su zapravo najveće zablude kojima može da se vodi jedno društvo.

Stoga ja postavljam pitanje ministru prosvete, gospodinu Ružiću - na koji način će on popraviti odnos ovog Ministarstva prema Bošnjacima Sandžaka, otkloniti posledice koje ovom narodu nanose članovi Nacionalnog prosvetnog saveta, o čijem štetnom delovanju sam govorila i onda kada je bila rasprava o Izveštaju o radu Poverenika za zaštitu ravnopravnosti i Zaštitnika građana?

Dakle, zanima me koje će aktivnosti takođe preduzeti povodom utvrđene diskriminacije Bošnjaka i Bošnjačkog nacionalnog veća ustanovljene od strane ovog Ministarstva u toku protekle godine.

Takođe, svoje pitanje postavljam i predsednici Vlade, postavljam Ustavnom sudu - šta oni planiraju da preduzmu po pitanju ovih izliva diskriminacije, nacionalizma, segregacije Bošnjaka u državi u kojoj su oni relevantni faktori? Dakle, uzimajući u obzir izveštaj „Freedom house“ o sve značajnijem padu građanskih prava i političkih sloboda.

Bošnjaci Sandžaka žele da povrate poverenje u instituciji i žele da budu slobodni i ravnopravni građani ove države, ne građani drugog rada, koji će svaki put naći na meti proizvoljnih frustracija pojedinaca. Zahvaljujem.