MIRSAD HODŽIĆ

Stranka demokratske akcije Sandžaka

Po zanimanju je tekstilni inženjer. Živi u Sjenici.

Obavljao je funkciju direktora Ustanove za sport i rekreaciju u Sjenici.

Član je Izvršnog odbora SDA Sandžaka, zadužen za Resor sigurnosti.

Nakon redovnih parlamentarnih izbora održanih 21. juna 2020. godine po prvi put postaje narodni poslanik.

Izabran je sa izborne liste "SDA Sandžaka - dr Sulejman Ugljanin".
Poslednji put ažurirano: 11.01.2021, 12:31

Osnovne informacije

Statistika

  • 6
  • 0
  • Nema pitanja koja su upućena poslaniku

Peta sednica Prvog redovnog zasedanja , 30.03.2021.

Poštovani predsedavajući, koleginice i kolege, svoje današnje pitanje postavljam ministarki za državnu upravu i lokalnu samoupravu. Čuli smo od nekih kolega da je u Sjenici na vlasti nekakva poštena vlast, da su neki čestiti, ispravni ljudi na vlasti. Međutim, da čuje javnost o kakvim se to navodno poštenim i čestitim ljudima radi.

Nakon konstituisanja Opštinskog veća Opštine Sjenica, krajem avgusta 2020. godine, Opštinsko veće je na konkursu za načelnika Opštinske uprave izabralo odbornika vladajuće većine. U međuvremenu, održale su se sednice Skupštine u oktobru, decembru prošle godine, kao i u martu ove godine, i na svim tim sednicama ovaj načelnik Opštinske uprave učestvovao je u radu kao odbornik. On je učestvovao u glasanju i donošenju odluka, među kojima su i rebalans budžeta za 2020, te budžeta za 2021. godinu, odluke vezane za zaduženje opštine i sve ostalo, gde je on svojim glasom obezbeđivao većinu.

Istovremeno kao načelnik opštinske uprave donosio je rešenja, raspoređivao radnike, davao otkaze po političkoj osnovi, te donosio sva akta vezana za posao načelnika opštinske uprave.

Moje prvo pitanje glasi – kako je moguće, ko je dozvolio, da u opštini Sjenica jedan odbornik istovremeno sa odborničkim mandatom vrši funkciju načelnika opštinske uprave, ako je poznato da je prema Zakonu o lokalnoj samoupravi, u članu 30. predviđeno da odbornik ne može biti zaposlen u opštinskoj upravi, a načelnik opštinske uprave je zaposleno lice u opštinskoj upravi?

Odbornici opozicije su više puta ukazivali na ovu nezakonitost, a odbornici većine, načelnik i opštinsko rukovodstvo su se oglušavali. Postavlja se pitanje ko je njima to dozvolio?

Prema ovome, svaka odluka skupštine opštine u kojoj je ovaj odbornik nezakonito učestvovao treba da bude proglašena nezakonitom, što predstavlja osnov za raspuštanje ove nezakonite skupštine i održavanje novih izbora. Ili, sa druge strane, nezakonita je svaka odluka i akt koju je doneo i potpisao spomenuti načelnik.

Tražim od ministarke za državnu upravu i lokalnu samoupravu da hitno sprovede upravni nadzor, a od upravnog suda da poništi sve odluke koje su nezakonito donesene, da se sve odluke koje je donela skupština stave van snage, kao i odluke koje je pomenuti kao načelnik potpisao.

Upravo je jedna od poslednjih odluka u kojoj je učestvovao spomenuti sporni odbornik bila nezakonita po više osnova, u kojoj je on čak donosio tumačenja odluke kao pravnik. Tom spornom odlukom SO Sjenica navodno je razrešila dužnosti direktora privrednog društva DOO „Regionalni centar za razvoj poljoprivrede i sela“, u kojoj je opština učesnik sa 33,3%, zajedno sa opštinom Tutin i gradom Novi Pazar, koji imaju isti procenat učešća u skupštini ovog centra, dakle, ovo međuopštinsko društvo čiji su ravnopravni osnivači grad Novi Pazar, te opština Sjenica i Tutin, sa podjednakim udelom i imaju svoju skupštinu društva koja ima sva upravljačka prava. Tu skupštinu čini devet članova, po tri iz svake opštine i grada, te SO Sjenica nije uopšte bila nadležna da raspravlja o ovom pitanju.

Ovo je samo jedan od primera pravnog nasilja koju sprovodi vladajuća većina u Sjenici, uz očiglednu dozvolu i blagonaklonost nekog iz Vlade i sudova.

Tražimo hitno da se ove i sve ostale nezakonite odluke ispitaju, da se stave van snage, a da se odgovorni kazne. Hvala vam.

Druga sednica Prvog redovnog zasedanja , 09.03.2021.

Poštovani, svoje prvo pitanje upućujem ministru građevinarstva, saobraćaja i infrastrukture gospodinu Tomislavu Momiroviću.

Neophodno je nastaviti izgradnju magistralnog puta Sjenica-Prijepolje koji je započet krajem 80-ih godina prošlog veka. Deonica puta kreće od manastira Mileševa pa do sela Aljinovići u dužini od 15 kilometara kroz kanjon reke Mileševke i povezuje sela Milanoviće, Pravoševo, Međane i Aljinoviće. Na trasi puta već postoje izgrađeni tuneli, tako da sama izgradnja ne bi iziskivala neka velika finansijska ulaganja. Ako uzmemo u obzir da put prolazi pokraj važnih kulturnoistorijskih turističkih destinacija, to je još jedan razlog da se sa izgradnjom krene što pre, ne bi li se na taj način poboljšala turistička ponuda i što je još važnije – olakšao svakodnevni život građana i unapredila privredna aktivnost.

Moje pitanje glasi – kada će biti nastavljena izgradnja ovog vrlo važnog putnog pravca? Takođe vam postavljam pitanje – šta se dešava sa najavljenom rekonstrukcijom puta Sjenica-Novi Pazar, koji je u izbornoj kampanji najavio predsednik Republike?

Ukoliko se ova Vlada zaista zalaže za jednakost svih građana Republike Srbije, pokažite to na delima, a ne samo deklarativno. Putevi u Sandžaku spadaju u red najgorih putnih pravaca, čime se maksimalno otežava normalan život građana i sprečava privredni razvoj.

Svi smo svesni da investicije neće doći bez dobre infrastrukture, a činjenica je da je mi nemamo. Pozivam Vladu da sa jakih reči pređe na delo i omogući bolji život svim građanima, bez obzira na veru i naciju.

Napominjem da je izgradnja ovog puta stopirana po naređenju određenih destruktivnih struktura, pod izgovorom da se radi o nekakvoj zelenoj transferzali. Iste te strukture su organizovale i sprovele sistemski genocid nad bošnjačkim narodom, koji se u ovoj državi i dan-danas negira i čiji se vinovnici sistemski skrivaju.

Moje drugo pitanje Vladi odnosi se na odgovore koje sam dobio od ministarstava na moja poslanička pitanja o korišćenju prirodnih resursa.

Od ministarke Mihajlović sam dobio odgovor da je lokalnoj samoupravi Sjenice plaćeno dva miliona i 569 hiljada. Sredstva su plaćena od privatne firme za eksploataciju kamena, a od rudnika nije uplaćen ni jedan dinar za rudnu rentu. Ministar Nedimović kaže da nije u njihovoj nadležnosti eksploatacija šuma i drvna renta. Da li smo mi za vas građani drugog reda i da li je realno da je upravljanje prirodnim dobrima Sjenice, koji su dar božji, još uvek pod ingerencijom drugih opština, koje ubiraju sav prihod, dok naši građani grcaju u siromaštvu?

Takođe, radnici „DP Vesna“ do danas nisu dobili naknadu za 11 plata koje su zaradili i koje su im zakonom zagarantovane.

Navešću još nekoliko nelogičnosti. Sjeničkim šumama gazduje Ivanjica. Sjeničkim jezerom gazduje Nova Varoš. Rudnikom uglja „Štavalj“ – Despotovac; zdravstvom – Užice; poreskom upravom – Nova Varoš; katastrom – Prijepolje; policijom – Kraljevo, itd. Jedino rešenje svega ovoga vidim u autonomiji ili specijalnom statusu Sandžaka, kako bi se rešili svi ovi nagomilani problemi. Hvala.

Deveta sednica Drugog redovnog zasedanja , 29.12.2020.

Poštovani, svoje današnje pitanje upućujem ministarki pravde i ministarki privrede. Devedesetih godina 20. veka preduzeće „Vesna“ iz Sjenice koje se bavi proizvodnjom pletenina, pozamanterija, konfekcije, čarapa i staklenih tkanina zapošljavalo je preko 2.500 ljudi sa teritorije opštine Sjenica. Ovo preduzeće predstavljalo je ekonomsku žilu kucavicu celog područja Pešterske visoravni. Rešenjem Trgovinskog suda Kraljevo br. 287-02 od 4. novembra 2003. godine otvara se stečajni postupak nad preduzećem „Vesna“ iz Sjenice.

U momentu otvaranja stečajnog postupka ovo preduzeće zapošljavalo je preko 1.200 radnika, koji dobijaju novi status - bivši zaposleni. Pre, u toku i nakon okončanja stečajnog postupka bivši zaposleni su se obraćali svim nadležnim državnim organima, institucijama radi ostvarivanja prava iz radnog odnosa, a u vezi sa neisplaćenim ličnim dohocima.

Međutim, ova potraživanja iz radnog odnosa su ostala neisplaćena, a sva imovina ovog preduzeća rasprodata. Bivši zaposleni podnose tužbu protiv Republike Srbije radi naknade materijalne štete i time započinje pravna golgota koja traje do današnjeg dana.

U skladu sa mnogobrojnim zakonskim propisima ove države, te odredbama člana 58. i 60. Ustava Republike Srbije, kojim se jamči mirno uživanje svojine, imovine i drugih imovinskih prava, te pravo na rad i pravo na pravičnu naknadu za rad. Ne postoji pravni lek za kojim bivši zaposleni i njihovi pravni zastupnici nisu posegli u borbi za ostvarivanje svojih prava, ali pozitivnog rešenja do sada nije bilo.

Imajući u vidu sve unapred navedeno, kao i rešenje Vrhovnog kasacionog suda iz 2019. godine, te odluku Ustavnog suda Republike Srbije iz 2020. godine, bivši zaposleni DP „Vesna“ iz Sjenice su primorani da pokrenu tužbu pred Evropskim sudom za ljudska i manjinska prava u Strazburu, potraže ostvarivanja svojih prava.

Pitanje je, zašto je država Srbija dozvolila da njeni, očigledno obespravljeni građani, radnici preduzeća „Vesna“ iz Sjenice svoje pravo traže pred međunarodnim sudom? Zarad čijih interesa su sudovi u Srbiji dozvolili ovakvo pravno nasilje i otimačinu? Hvala.

Peta sednica Prvog redovnog zasedanja , 30.03.2021.

Poštovani predsedavajući, koleginice i kolege, svoje današnje pitanje postavljam ministarki za državnu upravu i lokalnu samoupravu. Čuli smo od nekih kolega da je u Sjenici na vlasti nekakva poštena vlast, da su neki čestiti, ispravni ljudi na vlasti. Međutim, da čuje javnost o kakvim se to navodno poštenim i čestitim ljudima radi.

Nakon konstituisanja Opštinskog veća Opštine Sjenica, krajem avgusta 2020. godine, Opštinsko veće je na konkursu za načelnika Opštinske uprave izabralo odbornika vladajuće većine. U međuvremenu, održale su se sednice Skupštine u oktobru, decembru prošle godine, kao i u martu ove godine, i na svim tim sednicama ovaj načelnik Opštinske uprave učestvovao je u radu kao odbornik. On je učestvovao u glasanju i donošenju odluka, među kojima su i rebalans budžeta za 2020, te budžeta za 2021. godinu, odluke vezane za zaduženje opštine i sve ostalo, gde je on svojim glasom obezbeđivao većinu.

Istovremeno kao načelnik opštinske uprave donosio je rešenja, raspoređivao radnike, davao otkaze po političkoj osnovi, te donosio sva akta vezana za posao načelnika opštinske uprave.

Moje prvo pitanje glasi – kako je moguće, ko je dozvolio, da u opštini Sjenica jedan odbornik istovremeno sa odborničkim mandatom vrši funkciju načelnika opštinske uprave, ako je poznato da je prema Zakonu o lokalnoj samoupravi, u članu 30. predviđeno da odbornik ne može biti zaposlen u opštinskoj upravi, a načelnik opštinske uprave je zaposleno lice u opštinskoj upravi?

Odbornici opozicije su više puta ukazivali na ovu nezakonitost, a odbornici većine, načelnik i opštinsko rukovodstvo su se oglušavali. Postavlja se pitanje ko je njima to dozvolio?

Prema ovome, svaka odluka skupštine opštine u kojoj je ovaj odbornik nezakonito učestvovao treba da bude proglašena nezakonitom, što predstavlja osnov za raspuštanje ove nezakonite skupštine i održavanje novih izbora. Ili, sa druge strane, nezakonita je svaka odluka i akt koju je doneo i potpisao spomenuti načelnik.

Tražim od ministarke za državnu upravu i lokalnu samoupravu da hitno sprovede upravni nadzor, a od upravnog suda da poništi sve odluke koje su nezakonito donesene, da se sve odluke koje je donela skupština stave van snage, kao i odluke koje je pomenuti kao načelnik potpisao.

Upravo je jedna od poslednjih odluka u kojoj je učestvovao spomenuti sporni odbornik bila nezakonita po više osnova, u kojoj je on čak donosio tumačenja odluke kao pravnik. Tom spornom odlukom SO Sjenica navodno je razrešila dužnosti direktora privrednog društva DOO „Regionalni centar za razvoj poljoprivrede i sela“, u kojoj je opština učesnik sa 33,3%, zajedno sa opštinom Tutin i gradom Novi Pazar, koji imaju isti procenat učešća u skupštini ovog centra, dakle, ovo međuopštinsko društvo čiji su ravnopravni osnivači grad Novi Pazar, te opština Sjenica i Tutin, sa podjednakim udelom i imaju svoju skupštinu društva koja ima sva upravljačka prava. Tu skupštinu čini devet članova, po tri iz svake opštine i grada, te SO Sjenica nije uopšte bila nadležna da raspravlja o ovom pitanju.

Ovo je samo jedan od primera pravnog nasilja koju sprovodi vladajuća većina u Sjenici, uz očiglednu dozvolu i blagonaklonost nekog iz Vlade i sudova.

Tražimo hitno da se ove i sve ostale nezakonite odluke ispitaju, da se stave van snage, a da se odgovorni kazne. Hvala vam.

Druga sednica Prvog redovnog zasedanja , 09.03.2021.

Poštovani, svoje prvo pitanje upućujem ministru građevinarstva, saobraćaja i infrastrukture gospodinu Tomislavu Momiroviću.

Neophodno je nastaviti izgradnju magistralnog puta Sjenica-Prijepolje koji je započet krajem 80-ih godina prošlog veka. Deonica puta kreće od manastira Mileševa pa do sela Aljinovići u dužini od 15 kilometara kroz kanjon reke Mileševke i povezuje sela Milanoviće, Pravoševo, Međane i Aljinoviće. Na trasi puta već postoje izgrađeni tuneli, tako da sama izgradnja ne bi iziskivala neka velika finansijska ulaganja. Ako uzmemo u obzir da put prolazi pokraj važnih kulturnoistorijskih turističkih destinacija, to je još jedan razlog da se sa izgradnjom krene što pre, ne bi li se na taj način poboljšala turistička ponuda i što je još važnije – olakšao svakodnevni život građana i unapredila privredna aktivnost.

Moje pitanje glasi – kada će biti nastavljena izgradnja ovog vrlo važnog putnog pravca? Takođe vam postavljam pitanje – šta se dešava sa najavljenom rekonstrukcijom puta Sjenica-Novi Pazar, koji je u izbornoj kampanji najavio predsednik Republike?

Ukoliko se ova Vlada zaista zalaže za jednakost svih građana Republike Srbije, pokažite to na delima, a ne samo deklarativno. Putevi u Sandžaku spadaju u red najgorih putnih pravaca, čime se maksimalno otežava normalan život građana i sprečava privredni razvoj.

Svi smo svesni da investicije neće doći bez dobre infrastrukture, a činjenica je da je mi nemamo. Pozivam Vladu da sa jakih reči pređe na delo i omogući bolji život svim građanima, bez obzira na veru i naciju.

Napominjem da je izgradnja ovog puta stopirana po naređenju određenih destruktivnih struktura, pod izgovorom da se radi o nekakvoj zelenoj transferzali. Iste te strukture su organizovale i sprovele sistemski genocid nad bošnjačkim narodom, koji se u ovoj državi i dan-danas negira i čiji se vinovnici sistemski skrivaju.

Moje drugo pitanje Vladi odnosi se na odgovore koje sam dobio od ministarstava na moja poslanička pitanja o korišćenju prirodnih resursa.

Od ministarke Mihajlović sam dobio odgovor da je lokalnoj samoupravi Sjenice plaćeno dva miliona i 569 hiljada. Sredstva su plaćena od privatne firme za eksploataciju kamena, a od rudnika nije uplaćen ni jedan dinar za rudnu rentu. Ministar Nedimović kaže da nije u njihovoj nadležnosti eksploatacija šuma i drvna renta. Da li smo mi za vas građani drugog reda i da li je realno da je upravljanje prirodnim dobrima Sjenice, koji su dar božji, još uvek pod ingerencijom drugih opština, koje ubiraju sav prihod, dok naši građani grcaju u siromaštvu?

Takođe, radnici „DP Vesna“ do danas nisu dobili naknadu za 11 plata koje su zaradili i koje su im zakonom zagarantovane.

Navešću još nekoliko nelogičnosti. Sjeničkim šumama gazduje Ivanjica. Sjeničkim jezerom gazduje Nova Varoš. Rudnikom uglja „Štavalj“ – Despotovac; zdravstvom – Užice; poreskom upravom – Nova Varoš; katastrom – Prijepolje; policijom – Kraljevo, itd. Jedino rešenje svega ovoga vidim u autonomiji ili specijalnom statusu Sandžaka, kako bi se rešili svi ovi nagomilani problemi. Hvala.

Deveta sednica Drugog redovnog zasedanja , 29.12.2020.

Poštovani, svoje današnje pitanje upućujem ministarki pravde i ministarki privrede. Devedesetih godina 20. veka preduzeće „Vesna“ iz Sjenice koje se bavi proizvodnjom pletenina, pozamanterija, konfekcije, čarapa i staklenih tkanina zapošljavalo je preko 2.500 ljudi sa teritorije opštine Sjenica. Ovo preduzeće predstavljalo je ekonomsku žilu kucavicu celog područja Pešterske visoravni. Rešenjem Trgovinskog suda Kraljevo br. 287-02 od 4. novembra 2003. godine otvara se stečajni postupak nad preduzećem „Vesna“ iz Sjenice.

U momentu otvaranja stečajnog postupka ovo preduzeće zapošljavalo je preko 1.200 radnika, koji dobijaju novi status - bivši zaposleni. Pre, u toku i nakon okončanja stečajnog postupka bivši zaposleni su se obraćali svim nadležnim državnim organima, institucijama radi ostvarivanja prava iz radnog odnosa, a u vezi sa neisplaćenim ličnim dohocima.

Međutim, ova potraživanja iz radnog odnosa su ostala neisplaćena, a sva imovina ovog preduzeća rasprodata. Bivši zaposleni podnose tužbu protiv Republike Srbije radi naknade materijalne štete i time započinje pravna golgota koja traje do današnjeg dana.

U skladu sa mnogobrojnim zakonskim propisima ove države, te odredbama člana 58. i 60. Ustava Republike Srbije, kojim se jamči mirno uživanje svojine, imovine i drugih imovinskih prava, te pravo na rad i pravo na pravičnu naknadu za rad. Ne postoji pravni lek za kojim bivši zaposleni i njihovi pravni zastupnici nisu posegli u borbi za ostvarivanje svojih prava, ali pozitivnog rešenja do sada nije bilo.

Imajući u vidu sve unapred navedeno, kao i rešenje Vrhovnog kasacionog suda iz 2019. godine, te odluku Ustavnog suda Republike Srbije iz 2020. godine, bivši zaposleni DP „Vesna“ iz Sjenice su primorani da pokrenu tužbu pred Evropskim sudom za ljudska i manjinska prava u Strazburu, potraže ostvarivanja svojih prava.

Pitanje je, zašto je država Srbija dozvolila da njeni, očigledno obespravljeni građani, radnici preduzeća „Vesna“ iz Sjenice svoje pravo traže pred međunarodnim sudom? Zarad čijih interesa su sudovi u Srbiji dozvolili ovakvo pravno nasilje i otimačinu? Hvala.